Sizce neden insanlar sevgisine ulaştıkları kişiden soğurlar? Yani duymak istedikleri ya da yaşamak istedikleri şeyleri yaşadıktan sonra neden ayrılırlar? Sevgi bu kadar basit mi?
Güncellemeler
+1 yıl
Çok Süper bir soru sormuşsun, sorun artık vitrinde! 🙂 Şimdi sorunu daha çok üye görecek. Üstelik, 4 Xper daha kazandın! Tebrikler! İnsanlar neden ulaştıkları sevginin nankörü olurlar?
Güncellemeler
+1 yıl
Nankörlük bence ilgi görünce bir yerleri yer çekimine meydan okuyor keşke böyle olmasa ama işte fıtratta var
Görüşler için teşekkürler soruyuda beğenebilir misiniz?
İnsanlar neden ulaştıkları sevginin nankörü olurlar?
Selamlar. Bu insanlar sevgi nedir sevmek nedir bilmeyen insanlardır. Sevgi emek ister ve zorlu yollardan geçmemiz gereklidir. Sevgi büyük ve anlamlı fedakarlıklar isteyecektir. Bunları yapabilen kişi seviyor demektir. Her seviyorum diyenede inanmayalım lütfen. Sevenlerin çoğu çekinir bu lafı demeye bile. Sadece hissetirebilirler. Saf sevgi derim buna ben. Her karşımıza çıkan bizi seviyor demek değildir. Bu olamaz asla. Böyle kişileri görmek istemiyorsak hayatımıza birini alırken mantıklı ve dikkatli düşünmeliyiz. Hem kalple hem beyin ile. İlişkiye başlarken her ikisiylede düşünülmelidir. Aksi takdirde bu durumlarla veya başka hoşnut olmayan durumlarla karşılaşabiliriz. Bu yüzden lütfen bunlara dikkat edelim.
Siz dediğiniz tarzda kişiler o lafı herkese diyordur. Çok kolayca ilişki isterler. Önce heves olur onlarda. Sadece dış görüntünüzü beğenirler. Her dakika iltifat ederken bunu açıklarlar aslında. O zaman anlamalısınız. Bir erkek dış görüntünüze fazla iltifat ilgi gösteriyorsa demek ki sadece onu beğeniyordur. Sizde onun için hevessinizdir. Elde etmek istediği sadece özgüveni. Bu güzel kız bana bakarsa özgüvenim yükselir diye düşünürler. Buda bir nevi egodur. Var böyle sevgiden anlamayan çocuk tipler. Kadın ruhundan dahi anlamazlar. Hiçbirşeyden anlayamazlar. Elde edene kadar 40 takla atarlar. En sonda soğurlar ve ilgilenmezler. Fark edersiniz zaten eski ilgisi tamamen kaybolur. Yerine asıl insan gelir. O zaman ne oluyor ya ben seni tanıyamıyorum ilk günkü gibi değilsin dersiniz. Bende mi hata var acaba demeyin. Hayır sizde değil ondadır hata. O zaten sevmemiş ve istememiştir.
Sevgi asla basit birşey değildir. Aşkı bilemem ama sevgi hakkında sayfalarca yazabilirim. Günümüzde birçok insan birini görüyor ve 'aa ben aşık oldumm' diyor. Halbuki neye aşık olduğunu bilmiyor. Çok güzel bir söz var: 'Beğendiğiniz bedenlere hayalinizdeki ruhu koyup buna aşk diyorsunuz.' halbuki aşkta sevgi de değil. Birini gerçekten sevebilmek için bedenini değil ruhunu görebilmek, sevebilmek lazım. Bunu başaran çok insan gördüm ne yazık ki. Neden sevginin nankörüler sorusuna gelirsek de çünkü insanlar doyumsuzdur. Hem sevgiye hemde ilgiye. Fark ettin mi bilmiyorum ama genelde 'sevmek mi sevilmek mi' gibi sorular soruluyor. Peki neden? Çünkü herkes sevilmek istiyor. Bu tarz sorulara cevap arayanlarda kendi gibi olanları görme peşinde. Peki ama sen sevilmek istersen, o sevilmek isterse kim sevecek sizi? Sevmeden sevilmenin tadını alamazsınız. Aynı zamanda insanoğlu nankördür. Bu yüzden de gördükleri sevginin nankörüdür. Böyle insanlardan uzak durmakta fayda var. ~Herkese sevmeyi öğrenebileceği bir gün dilerim #ıamanalien
Sevgi gösterdiğin zaman insanlr kendisine ihtiyaç olduğunu düşünüp kendini bulunmaz bir nimet gibi görmeyi seviyor. O yüzden kimseye değerinden fazla değer ve saygı göstermemek yeri gelince terslemek en iyisi.
Çünkü insanlar ulaşamadığının delisi ulaştıklarının da nankörü oluyolar malesef , bu kural hiç değişmedi değişmez de. Onun için insanlara karşı kendimizi kullandırmamak en mantıklı davranış olur.
Sorarken zaten insanların nankör olduklarını söylemişsin ve bu kesinlikle doğru katılıyorum sana. Bir diğer kısım ise çoğu birey ne istediğini bilmiyor, yaşadığı hisleri aşk veya sevgi sanıyor. Ne istediğini bilmeden birisine o duygularla yaklaştığında ise aslında aradığının o olmadığını zaman geçtikçe anlıyor gitmek zorunda kalıyor. Elde etme arzusu, hırs veya gizeme olan hayranlık istenileni elde ettikten sonra geçer. Mesela çoğu kişi peşinden koşturur hani kaçan kovalanır derler ya bu kısım işte kovalayan kişide saydığım duyguları yaşar ve beklentisi gittikçe büyür. Bir araya geldiklerinde ise o kadar beklenti büyümüştür ki aradığını gene bulamaz ve gider. 💁♂️
Bunun benim için iki sebebi var. Birincisi hayal ettiğin gibi olmaması. Kişiyi beğenince kurguladığın ya da inanmak istediğin kişiliği oturtmak. Sonrası hüsran. İkincisi ise fazla naz hereksiz sözler. Bazen karşı tarafı kıracak ya da unutulmayacak sözler geliyor. İstemsiz içinde oluşan öfke oluyor. Bunu da ilk fırsatta insanlar dışa vuruyor.
İnsanlar diye genelleme yapmamak gerekir. Verdiğin örnek doğru ama her insan için değil. Çocuğun bir oyuncağı çok istemesi onun için ağlaması ama ona ulaşınca onu köşeye atması gibi. Onu gerçekten istediği için değil kendini tatmin etmek için böyle yapar. Ama dediğim gibi her insan böyle değil.
Ulaştığı sevgiden tat almayan insanlar için eğlenceli gelen onunla vakit geçirmek değil de onun ilgisini çekmektir. İlgisini çekene kadar dikkatini çeken kişi sonrasında sıkıcı hale gelir. Bu nankörlük müdür, belki. Belki de değildir, herkesin bir sevgi tanımı var sonuçta, o da öyle sevdiğine inanıyor demek ki.
Aşka, Sevgiye olan masumiyet nerede kaldı? Bunlar insanın mukaddesatı değil mi? İnsan tertemiz yaşayamaz mı? Bu duygular bir tadımlık pasta gibi herkese dağıtılacak türden bir şey mi?
AŞK KIYMETLİ NESNEDİR. HERKESE EMANET EDİLMEZ. Emaneti alan hîyanet edemez. Hayırlısını bile dilerken bu durum yüzünden bu dilekten bile vazgeçer oluyoruz artık.
Sevgi o kadar basit değil ama sevilen şeyin ne olduğu önemli. Bazen insan ulaşacağı yeri değil gittiği yolu sever böyle durumlarda yol bitip sona gelindiğinde artık sevecek bir şey de kalmamaştır. Bunu kimse bilerek yapmaz, herkes o insanı sevdiğini bu yüzden çabaladığını düşünür ama aslında kimin için çabaladığının bir önemi yoktur, sevdiği şey çabalamanın ta kendisidir. Bu nankörlük değil sadece insanların kendisini yeterince iyi tanımamasının bir sonucu.
Çünkü insanların çoğu bencildir, çıkarcıdır, amaçları genelde farklıdır. Ciddi ilişki algısını herkeste bulamazsın. O iyi niyetli istisnaları bulmak samanlıkta iğne aramaya benzer. Bu yüzden sevginin kıymetini kolay kolay bilmezler. İyi niyetli, sabırlı, daha da önemlisi "anlayışlı" olsalar, empati gücü olsa ellerinde kesinlikle o sevginin kıymetini bilirlerdi.
Kısacası sevgi, basit bir şey değil. Bu tarz art niyetli insanlar, bunu basitleştiriyor sadece.
Nasıl yaklaştığına bağlı. Bir amaç uğruna yaklaşırsa amacına ulaştığında yapacak bir şeyi kalmadığı için soğuması uzaklaşması gayet normal. Ama hiçbir amaç gütmeden sadece mutlu olduğu için hisleriyle yola çıkarsa o yolun sonu yoktur yorulana kadar yürür. Yorup yormamak da tabi ki karşısında ki insana bağlı
Sevgi basit değil, onu gün geçtikçe korumak mühim olan. Biraz zorluyor bu. İnsan hep nankördü zaten, mükemmeliyeti aciz aklıyla kendine giydirdikçe. Ulaştığı her şeyi değersizleştirdikçe.
Sevgi arsızı, maymun iştahlı, ulaşılmasa ulaşınca. ötü kalkar insanların, hani şey der birde “ne oldu? hami yapmazdım? heyt koçum beeee benden uçanla kaçan” Ulan canım, o ulaşılmaz izin vermeseydi sen hala tırmalıyordun dangalak
Sevgi gerçekten bir kere kazanılınca kaybedilmeyen bir şey değil ki. Karşındaki kazandıktan 1 saat sonra sevgine layık olamayacaksa tahliye protokollerini uygularsın. Ta ki nankör olmayanı bulana dek.
çünkü insanlar fazla ilgi görünce kendilerini vazgeçilmez sanarak ne yaparsam yapayım bu kız veya erkek elimde, sorun yok şeklinde düşünmeye başlıyorlar. bunun sebebi bana kalırsa karşımızdaki insana gereğinden fazla değer vermemiz… hak edene hak ettiği kadar değer verseydik bunların hiçbirini yaşamazdık diye düşünüyorum
Sevgiler artık sığ geliyor bana, gerçekten hisseden maalesef çok azaldı, onlar da genelde canı yanan taraf olarak, gördükleri muameleyi başkasına gösteriyorlar.
İnsanoğlu nankör. Özellikle kadınlar. Onca seveni oluyor, yine de başkasını arzuluyor. Halbuki erkekler sevgisizlik çekiyor. Ben ayrılan taraf olmadım hiç.
İnsanlar ulaşamadığı şeylerin hayalini kurar, arzular ve ister. Bunu elde ettikten sonra artık bir zaman sonra bu heyecan yerini alışkanlığa bırakır ve artık o kişi için bunun bir anlamı kalmaz.
Kaybedenler kulubu filminde duymustum : Insana her zaman komsusunun bahcesindeki cimler daha yesil gorunur. Ama insan elde ettikten sonra tamam bu kadar dememeli. Hedefini tazeleyebilmeli
Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
